Mijn naam is Kirsten Duivelshof-Booij en ik ben de oprichter van Kirspreekt.

Wat mij iedere dag opnieuw drijft, is de overtuiging dat één gesprek het verschil kan maken. Ik geloof dat openheid, oprechte aandacht en verbinding kunnen bijdragen aan onder andere herstel. Juist wanneer het gaat over onderwerpen die vaak moeilijk bespreekbaar zijn, zoals suïcidaliteit, trauma, seksueel misbruik, kindermishandeling, verslaving en mentale gezondheid.

Mijn passie ligt in het bieden van meer mensgerichte zorg, waarin niet de diagnose of het probleem centraal staat, maar de mens achter het verhaal. Ik geloof dat we de zorg kunnen verbeteren wanneer we verder kijken dan gedrag of klachten en oprechte aandacht hebben voor iemands ervaringen.

Met Kirspreekt wil ik professionals inspireren om met een open en nieuwsgierige blik naar de ander te kijken. Door complexe en soms kwetsbare thema's bespreekbaar te maken, ontstaat ruimte voor erkenning, verbinding en nieuwe inzichten. Juist wanneer we mensen écht zien en horen, ontstaat de basis voor herstel en duurzame verandering

Mijn reis
Mijn loopbaan in de zorg begon op mijn zeventiende, toen ik ging werken met alleenstaande minderjarige vluchtelingen. Al vroeg ontdekte ik hoe belangrijk het is dat mensen zich gezien, gehoord en begrepen voelen, juist wanneer zij ingrijpende ervaringen hebben meegemaakt. In de jaren daarna heb ik mij verder ontwikkeld binnen de geestelijke gezondheidszorg. Inmiddels heb ik ruim tien jaar ervaring in de specialistische en hoogspecialistische GGZ, waar ik werk met mensen met uiteenlopende en vaak complexe hulpvragen. Hierbij kun je denken aan autisme in combinatie met trauma, emotieregulatieproblemen, suïcidaliteit, zelfdestructief gedrag, eetproblematiek, verslaving, ADHD en andere psychische problematiek. Het werken binnen een intensieve behandelsetting heeft mij geleerd om ook in complexe situaties oog te houden voor de mens achter de diagnose. Juist daar heb ik ervaren hoe belangrijk een brede blik is. Niet alleen de klachten staan centraal, maar vooral het verhaal, de veerkracht en de mogelijkheden van de persoon.

Naast mijn werk heb ik ervaring opgedaan in de preventieve ondersteuning van gezinnen waarin sprake is van psychische problematiek en/of verslaving bij ouders (KOPP/KOV). Ook heb ik een verbindende en coördinerende rol vervuld binnen de ontwikkeling van ervaringsdeskundigheid in de zorg. Hier hield ik mij bezig met het verbinden van mensen, het stimuleren van samenwerking, organiseren van symposia, het delen van kennis en het versterken van de positie van ervaringskennis binnen teams en organisaties.

Herstel begint soms klein
Mijn eigen herstel heeft mij geleerd dat verandering niet altijd begint met een grote behandeling of een ingrijpende gebeurtenis. Soms ontstaat hoop door iets ogenschijnlijk kleins. Tijdens een moeilijke periode in mijn leven zei een zorgprofessional tegen mij dat veel mensen die in de zorg werken zelf ook nare dingen hebben meegemaakt. Die ene opmerking gaf mij iets terug wat ik op dat moment kwijt was: toekomstperspectief. Voor het eerst durfde ik te geloven dat ik, naast het patiënt zijn, ook een toekomst in de zorg zou kunnen hebben. Er werd een zaadje van hoop geplant. Niet door een behandeling, maar doordat iemand vertrouwen uitsprak en mogelijkheden zag die ik zelf nog niet kon zien. Die ervaring neem ik iedere dag mee in mijn werk. Ik weet hoe krachtig woorden kunnen zijn en hoe belangrijk het is dat iemand zich gezien voelt. Soms begint herstel niet met een oplossing, maar met hoop.

Blijven leren
Ik geloof dat professionele ontwikkeling en persoonlijke ontwikkeling hand in hand gaan. Daarom blijf ik mezelf voortdurend ontwikkelen, zowel als professional als mens. Naast mijn opleiding en werkervaring heb ik mij persoonlijk verdiept in systemisch werk. Door het zelf ervaren van diverse therapievormen (te denken valt aan; EMDR, CGT, Imaginaire exposure, emotieregulatie training), familieopstellingen en ademwerk heb ik de kracht van deze werkwijzen leren kennen en ervaren hoe zij kunnen bijdragen aan bewustwording. Ze versterken mijn overtuiging dat duurzame verandering ontstaat wanneer er ruimte is voor het hele verhaal van iemand.